Speuren naar elanden op de Halle- en Hunneberg en afscheid nemen van Zweden op de Kullaberg

Zweden-254Gisteren stond het natuurreservaat van de Halle- en Hunneberg op het menu. De twee tafelbergen zijn gescheiden door een kloof met een dorpje erin, maar vormen samen een natuurgebied dat gekend staan om zijn elanden. Het is dan ook het koninklijke jachtgebied hier in Zweden, waar toeristen buiten het seizoen zelf mogen speuren naar elanden, zonder ze te schieten weliswaar.

Zweden-260We startten met een wandeling op de Halleberg, daar waar de brochure de grootste kans op ‘eland-spotting’ beloofd. We waren echter nogal laat aan, dus we vermoeden dat het gemis aan elanden wel eens te maken kon hebben met onze slechte timing. Mooie wandeling weliswaar. In de namiddag waagden we ons geluk op de Hunneberg, met een wandeling centraal op het plateau. We trokken dwars door het beschermde gebied, maar ook hier waren de elanden ver te zoeken. We vermoeden dat we er wel een paar nietsvermoedend zijn voorbij gewandeld, aangezien we allebei zodanig gefocust waren op onze voeten om deze niet om te slaan. Toch verliepen deze wandelingen veel stiller dan anders, dus het was duidelijk dat we beiden hoop koesterden. Hoop die niet beloond werd met een ontmoeting met een eland, maar een hert dat zich niet zo goed verstopt had, dat kon er wel vanaf.

Zweden-266Zo erg vonden we het eigenlijk niet dat we geen elanden gezien hadden, want die avond hadden we een eland-safari geboekt die in veel reisgidsen aangeraden werd. Reikhalzend wachtten we op de bus die ons ’s avonds opnieuw naar het park zou brengen. Wanneer we opstapten viel het ons op hoeveel mensen er op de bus zaten. We speculeerden dan ook dat we nog in kleinere groepjes zouden opgesplitst worden. Eens aangekomen bij het centraal gelegen museum, kregen we onze wrap met eland-salami en mochten we een kijkje nemen in het museum. We dachten daarna ingedeeld te worden in groepjes om op tocht te gaan, maar plots moesten we opnieuw de bus op. Bovendien was er nog een bus met mensen, dus misschien moesten we naar een andere vertrekplaats rijden?

Zweden-269Op de bus werden verrekijkers uitgedeeld. Even daarna werd er vermeld dat het nog een dik halfuur was tegen dat de zon onder zou gaan, dus dat we ‘meer dan voldoende tijd hadden om te zoeken’. Op dat moment hadden wij naïevelingen door dat dit het zou zijn: we kwamen niet meer van die bus af. We waren met open ogen in een ‘tourist trap’ gelopen. De bus heeft ongeveer 4 rondjes gereden op de openbare weg die de tafelberg ontsluit, en dit in tegengestelde richting aan de andere bus (om toch niet in elkaars buurt te rijden). Een dik uur later was er even heisa: er had iemand een eland gespot. We waren er natuurlijk net voorbij gereden, dus de bus zette zich in achteruit: ‘PUUT PUUT PUUT PUUT’. Sander en ik kregen bijna de slappe lach. Het was zo absurd dat mensen effectief dachten op deze manier veel elanden te kunnen spotten dat het bij ons zelfs nooit was opgekomen dat dit onze uitstap zou zijn…

Een dik kwartier later zagen we dan toch een eland. Hij keek wat verdwaast naar de bus, waarschijnlijk terwijl hij zich afvroeg wat wij in godsnaam aan het doen waren. Ach ja, het gebeurt niet veel dat wij ons laten vangen aan dergelijke uitstappen, maar we hebben ons toch nog goed geamuseerd. Na ongeveer 3 uur op die bus en 1 eland hadden we het echter wel gehad en waren blij om terug in het stadje afgezet te worden.

Zweden-276Vandaag, onze laatste dag in Zweden, reden we terug zuidwaarts richting Kullaberg. Het schiereiland ligt niet zo ver van de ferry die we morgen moeten nemen, en biedt enkele wandelingen. Sander en ik trokken dus voor een laatste keer onze trekschoenen aan en deden de tour van het schiereiland, op het gemak en genietend van de laatste zon.

Lacko Slott

Zweden-251Vanmorgen stonden we eens laat op. We namen uitgebreid ontbijt en keken uit het raam naar het weer. Het zag er zeer bewolkt uit dus besloten we om een kasteel te bezoeken en daar in de buurt te wandelen. Ik gaf alles mooi in op de GPS en een uurtje later arriveerden we op een klein onverhard pad waar we zogezegd met onze auto op moesten.  Iline vertrouwde het niet en gaf nogmaals alles mooi in op de GPS en plots mochten we een uurtje in de andere richting rijden, want we zaten helemaal verkeerd. Alvast een goed begin van de dag…

Zweden-236Na een rit van twee uur (in plaats van 1) kwamen we aan bij Lacko Slott. Een bijzonder mooi kasteel dat door de koning aan een rijke edelman werd geschonken. We besloten om eerst een wandeling te maken en aten onze picnic (toastjes met Philadelphia kaas) op met uitzicht op het grootste meer van Zweden.

Zweden-250Na de wandeling besloten we om het kasteel te bezoek. Iline vroeg waar we toegangskaarten konden kopen in een café waar de mensen in de lach schoten en zeiden “in het kasteel natuurlijk”. Inderdaad, beneden aan een trap konden we een ticket kopen waarmee we het kasteel konden bezichtigen alsook een rondleiding kregen in de gesloten kamers. De gids sprak niet bijster goed Engels maar het was wel interessant. De arme edelman moest op het einde van zijn carrière al zijn kastelen teruggeven (hij had er 21) en mocht er “slechts” 2 houden. En dat allemaal omdat hij Zweden op de rand van faillissement had gebracht met een aantal andere collega’s terwijl de koning nog te jong was om te regeren…

Na de uitleg en nog wat rond wandelen in het kasteel was de dag eigenlijk al om en reden we terug naar Vanersborg waar we heerlijke sushi aten!

Zweden-246

Het meest Noordelijke punt: Tresticklan National Park

Zweden-220Vandaag waagden we nog eens een gokje: we besloten het nationaal park dat in alle reisgidsen staat (Kosterhavets National Park) links te laten liggen omdat het opnieuw een eilandje was, en gaan voor het onbekende Tresticklan National Park. Dit is het meest noordelijke punt van onze reis, vlakbij de Noorse grens.

Zweden-222Dit nationaal park ligt uit de weg en een beetje verloren: geen bezoekerscentrum met informatie en voor de laatste 20 km heb je maar liefst een halfuur nodig. Het bochtige wegje er naartoe komt uit op een parking met een infobord en enkele brochures met het wandelkaartje, maar meer heb je niet nodig als je picnic in de rugzak zit. We konden dus zonder problemen opnieuw de natuur intrekken.

Met de parking achter ons, kwamen we algauw midden in het park terecht, waar er niets te horen was buiten vogeltjes, de wind in de bomen en af en toe wat stromend water. We wandelden van meertje naar meertje, de één al groter dan de andere, maar bijna allemaal met waterlelies. Het groene mos ziet er zo zacht uit dat je er gewoon zou willen in gaan liggen en het water was zo helder dat je zonder problemen de bodem kon zien. Wat een prachtig stukje natuur, en dit allemaal voor ons alleen. We kwamen maar een paar andere mensen tegen de hele dag.

Zweden-230Na onze wandeling en picnic in het zonnetje trekken we naar Haverud, waar er ons een driedelige aqua/viaduct wacht, voor auto’s, trein en boten. De reisgids bleek dit wat overdreven te hebben, want in tegenstelling tot wat we dachten van de omschrijving waren dit 3 aparte bruggen, maar het was tof om de sluizen eens te zien en we genoten allebei van ons ijsje in de zon. Mooie afsluiter van de dag alvorens naar ons volgende hotel te rijden…

Zweden-231

De foto’s komen nog steeds langzaam maar zeker online… Hopelijk staan ze er morgen allemaal op.

Een beetje vanalles

Zweden-204Deze ochtend zijn we opgestaan met regen. Het moest er ooit eens van komen natuurlijk… Met goede moed op beterschap vertrokken we richting Tanumshede, waar er veel rotstekeningen van meer dan 8000 jaar oud te vinden zijn. Het gratis museum was wel de moeite, ook al is het klein. Nu weten we bijvoorbeeld dat een bolletje symbool kan staan voor vruchtbaarheid, de zon, de maan, enz. enz. (interpretatie van deze eeuwenoude rotstekeningen blijkt een uitdaging te zijn). Na deze korte inleiding lopen we tussen de druppels door naar de rotstekeningen zelf. Tof om zien, maar het is moeilijk om te vatten hoe oud deze dingen wel zijn…

Zweden-207Aangezien het weer wel nog te slecht was om de geplande fietstocht tussen de verschillende locaties met rotstekeningen te maken, keerden we terug op onze stappen en reden naar Smögen. De reisgids beloofde ons daar een hip en trendy havenstadje met een levendige ‘boardwalk’. Inderdaad, het stadje was licht overrompeld met toeristen, maar we wisten toch één van de weinige parkeerplaatsjes te bemachtigen. Ondanks de vele jachten en souvenirwinkeltjes, waren we na onze lunch wel snel uitgekeken op dit (voor ons toch net iets te kitscherig) havenstadje.

Zweden-209Gelukkig had ik nog iets dichtbij voorzien als alternatief, waar ik stiekem eigenlijk heel graag naartoe wou: het Nordens Ark. Dit is een dierenpark waar men enkele bedreigde diersoorten opvangt en probeert te bestuderen om het uitzetten van deze dieren te ondersteunen. Hier konden we onder andere rode panda’s, wolven, tijgers en verschillende soorten luipaarden zien. Hun habitat was echter vaak zeer groot, dus de kans om de dieren effectief te zien te krijgen bleek heel klein. Met een beetje zoeken konden we van de meesten toch een glimps opvangen en voldaan naar ons volgende verblijf doorrijden.

Zweden-215

Het internet is hier heel traag dus de overige foto’s zullen morgenavond online verschijnen.

Gullholmen

Zweden-167Deze ochtend vertrokken we een pak vroeger dan gisteren omdat we weer een ferry moesten nemen en deze keer zeker genoeg parking wouden hebben. Er was inderdaad weer zeer veel privé parking en later begrepen we dat dit de plaatsen waren voor de bewoners van het autovrij eiland. We kwamen aan bij de vertrekplaats van de ferry om daar te merken dat de eerstvolgende ferry pas een klein uur later vertrok. Goh ja, beter te vroeg dan te laat. De ferry kwam aan en we stapten op. Er waren welgeteld drie passagiers aan boord en we begonnen wat zenuwachtig te zijn of onze bestemming wel de moeite waard zou zijn…

Zweden-170We meerden aan en quasi direct werden we aangesproken door een oudere man die ons persé zijn museum wou tonen. Hij ging ons dan ook een wandelkaartje geven (dat vonden we nergens), want “we zagen er toch uit als echte wandelaars”. Een beetje onvrijwillig volgden we de oude man die alsmaar sneller stapte zodat we hem bijna kwijt waren. Hij loodste ons een gebouw binnen dat zowat achter allerlei andere huizen stond en we vreesden het ergste… Plots zagen we allemaal opgezette dieren staan… De man begon te vertellen en te vertellen over de geschiedenis van het eiland, over de verschillende dieren en zijn persoonlijk project dat we aan het bezichtigen waren. Op een gegeven moment sprak hij ook Nederlands. Na een tijdje beleefd te luisteren konden we toch vluchten nadat een ander gezin nietsvermoedend zijn nest was binnen gesukkeld (maar wij hadden wel onze wandelkaart!).

Zweden-182We wandelden rustig naar de onderkant van het eiland en begonnen te vermoeden dat er eigenlijk niet veel meer te zien zou zijn dan water en wat boten (wat op zich ook zeer mooi is, maar daar waren we al gewend aan geraakt). Plots dook het pad echter recht de struiken in, over grachten met planken, over rotsen, tussen struise planten, door zwermen muggen naar uiteindelijk een prachtig uitzicht op de zee en op poelen water vol lelies. Onderweg kwamen we amper andere mensen tegen (wat ook altijd bijdraagt aan de pracht van de natuur). Na een kleine 8 km kwamen we terug aan in het dorpje waar we iets kleins aten en de ferry terug opsprongen.

Zweden-187We moesten namelijk nog naar onze nieuwe B&B rijden. Daar aangekomen namen we vlug een douche en reden we verder door naar Lysekil waar we een zeer lekker Italiaans restaurant tegen kwamen net op het moment dat we onze zoektocht naar treffelijk eten bijna opgaven. Als afsluiter van de dag zitten we nu samen met de andere gasten van de B&B naar de finale van het EK te kijken.

Zweden-195

Alle foto’s van de reis vind je hier.

Tjörn en Orust

Zweden-142Vandaag startten we onze tocht langs de Bohuslän kuststreek. We rijden vanuit Gotenburg noordwaarts langs de kust, en dit voor 3 opeenvolgende dagen. De Bohuslän kust is heel ruw en rotsachtig met vele eilandjes en schiereilandjes. Vandaag stonden Tjörn en Orust op het programma; het 6de en 3de grootste eiland van Zweden.

Zweden-147Vanop Tjörn hadden we een wandeling gepland op het nabijgelegen autovrije eiland Dyrön, waar je enkel met ferry kan geraken. Vol enthousiasme (want het weer zat opnieuw mee) vertrokken we richting Rönnäng om de ferry te nemen. Daar bleek het echter niet eenvoudig om parking te vinden. Alle plaatsjes waren volledig volzet dicht bij de ferry. Aangezien er enorm veel bewonersparking was, maar (naar onze mening) vrij weinig gewone parking, waren we genoodzaakt wat verder te zoeken. Daar vonden we echter ook geen plaats, dus dan maar nog wat verder zoeken… Waar er opnieuw geen plaats was. Tegen die tijd hadden we onze ferry zelfs al gemist en moesten we onze plannen herzien, tot onze grote frustratie.

Dan maar het alternatief opzoeken: een wandeling nabij een ‘goed bewaarde 18de-eeuwse hoeve’. Die hoeve bleek niet zoveel voor te stellen, maar gelukkig was er een caféetje met een mooi terras en bleken er ook een aantal wandelingen daar te starten. De wandeling die we eruit kozen bleek tot onze verrassing toch de moeite waard te zijn. Naar een tijdje wandelen kwamen we op een erg mooi uitzichtpunt, en ook de wandeling zelf bleek na wat afdwalen over, tussen en onder rotsen te gaan, waardoor we ons terug wat meer kind voelden.

Zweden-149We zetten vervolgens onze tocht verder naar onze verblijfplaats: het meest zuidelijke puntje van het eilandje Orust, namelijk Mollösund. Dit is het oudste vissersdorpje van Zweden, en echt wel de moeite voor een mooie avondwandeling. We lieten ons dan ook niet afschrikken door de enorm strakke wind om na het eten nog een ijsje te halen en al likkend de smalle straatjes door te lopen tussen de schattige vissershuisjes met af en toe een picture-perfect zicht op het haventje en de zee.

Zweden-164

Pagina 1 of 12

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén